Gedeeld met Google Reader
Recente favorieten
28-05-2009 17:39
Ooit eens over gelezen in een boek van Herman Brusselmans: een Franse schrijver die een boek schreef zonder ook maar een keer de letter 'e' te gebruiken. Maar welke schrijver en welk boek, dat vermeldde Brusselmans niet. Zo'n feitje blijft als een kiezel in mijn schoen zeuren: ik moest weten wie die schrijver was en hoe het boek heette.
Bij toeval stuitte ik onlangs op Wikipedia op de titel: La Disparition, verschenen in 1969. De naam de van schrijver is een beetje teleurstellend omdat deze vier keer de letter 'e' bevat: Georges Perec.
Het boek is toevallig niet zo lang geleden vertaald in het Nederlands door Guido van de Wiel. April dit jaar kwam het boek uit als 't Manco en bevat ook geen enkele 'e'.
Wat bezielde Perec om woorden met de letter 'e' uit zijn boek te weren? Het is in het Frans, net als in het Nederlands, de meest voorkomende letter. Dat zijn prestatie een bijna onmogelijke opgave was, mag duidelijk zijn. Lidwoorden, behalve het vrouwelijke 'la' en het mannelijke 'un', zijn uit den boze, om maar eens wat te noemen. Net zoals veel voorkomende woorden als 'je', 'de' en 'des'. Ook bijna alle vervoegingen van werkwoorden die eindigen op '-er' zijn onmogelijk.
Perec was lid van het literaire gezelschap Oulipo. Oulipo-schrijvers leggen zich zelf bewust beperkingen op om zich te dwingen creatiever met taal bezig te zijn. Het gezelschap bestaat nog steeds.
Blogger De Papieren Man heeft eind 2008 een uitgebreid over La Disparition gepost. Zie: E-loze roman 'La disparition' van Georges Perec komt eindelijk in Nederlandse vertaling.
Home