/1977

Wie was de Somerton man?

Wie houdt niet van een spannend mysterie? Ik kan er echt van smullen. Via een bericht van Weburbanist over ongekraakte geheimschriften stuitte ik op de zaak Taman Shud, een van Australi�'s grootste mysteries.

Onbekende dode gevonden
Op 1 december 1948 werd op Somerton Beach bij Adelaide een dode man gevonden. De patholoog anatoom schatte zijn leeftijd op begin 40. De man was net gekleed, zag er verzorgd uit en had volgens de patholoog een Brits uiterlijk. Zijn handen en nagels wezen er niet op dat hij zwaar fysiek werk deed. Hij droeg geen hoed, wat gezien zijn nette kleding en de tijd niet gebruikelijk was. Alle merkjes en labels waren uit zijn kleren geknipt.

De man had geen identificatiebewijs bij zich, waardoor de Australische politie aanvankelijk dacht dat de man zelfmoord had gepleegd. De man had een halfopgebrande sigaret tussen zijn vingers en een nieuwe achter zijn oor geklemd. In zijn zakken had hij een gebruikt buskaartje (de halte was 250 meter van de plek waar hij was gevonden), een ongebruikt treinkaartje naar Henley Beach, een kammetje, kauwgom, een pakje sigaretten van het merk Army Club met daarin een ander merk sigaretten (Kensitas) en lucifers.

Getuigen hadden de dag voor de man werd gevonden op het strand iemand gezien die op de dode leek. Of dat daadwerkelijk dezelfde was, is niet bekend: geen van de getuigen kon de dode identificeren als de man op het strand.

Doodsoorzaak onduidelijk
Bij autopsie bleek onder meer dat de 'Somerton man' bloed in zijn maag had, dat zijn lever was beschadigd en dat zijn milt was opgezwollen. De patholoog concludeerde dat hij geen natuurlijke dood was gestorven en veronderstelde dat hij was vergiftigd. Welk gif kon de patholoog niet achterhalen, er waren simpelweg geen gifstoffen in het lichaam gevonden. De exacte doodsoorzaak bleef onbekend. Ook kon de patholoog geen aanwijzingen vinden omtrent de identiteit van de man.

Ten einde raad riep de Australische politie de hulp van de Scotland Yard in, maar ook die kwam niet verder in het onderzoek. Een foto van de Somerton man en zijn vingerafdrukken zijn werelwijd verspreid, maar tot op de dag van vandaag is de man onge�dentificeerd.

Nieuwe wending
Door media-aandacht voor de vreemde zaak kreeg de politie tips over de mogelijke identiteit van de man, maar die bleken keer op keer niet te kloppen. In januari 1949 nam het mysterie een nieuwe wending. Op het station van Adelaide vond spoorwegpersoneel een koffer die was ingecheckt op 30 november '48. In de koffer zaten onder andere een kamerjas, een paar sloffen, een broek en een ongebruikelijk type garen. Met hetzelfde garen was de broek van de dode man hersteld. De koffer bevatte ook een schroevendraaier, een mes en een schaar die gebruikt werd in de scheepvaart om stencils voor cargo uit te knippen.

De inhoud van de gevonden koffer

Net zoals de kleding die de man aanhad toen hij werd gevonden, waren de merkjes en labels van de kleren in de koffer verwijderd. Toch vond de politie op verschillende kledingstukken een naam (T. Keane) en stomerijmerkjes. Deze aanwijzingen leidden de politie tot een lokale zeeman, Tom Keane. Vrienden van Keane wisten niet waar hij was, maar ze konden het (inmiddels gebalsemde) lichaam van de Somerton man niet identificeren als Tom Keane. Ook de kleren bleken niet van de zeeman te zijn.

Uit verder onderzoek bleek dat er in geen enkel Engelssprekend land ene T. Keane was vermist. Ook de merkjes van de stomerij(en) leverden geen aanknopingspunten op. De enige concrete aanwijzing die de koffer bood, was een kostuum in de koffer die alleen in de VS gemaakt kon zijn.

Nieuw onderzoek
In juni 1949 werd het lichaam van de Somerton man opnieuw onderzocht, door een andere patholoog. Die merkte op dat het slachtoffer schoenen droeg die net waren gepoetst, wat niet strookte met de getuigenverklaringen dat de man de dag ervoor op het strand had rondgelopen. De onderzoeker achtte het goed mogelijk dat de man elders was doodgegaan en dat zijn lichaam was gedumpt op het strand. Ook het feit dat in het zand geen sporen van stuiptrekkingen of braaksel waren gevonden � twee voorname gevolgen van vergiftiging � wezen in die richting.

Obscuur boek
Rond dezelfde tijd vond de politie in een verborgen zakje in een broek van de Somerton man een klein papiertje met de woorden 'Taman Shud'. Op de achterzijde stond niets. Het papiertje bleek uit een boek gescheurd. Geraadpleegde bibliotheekmedewerkers vertelden de politie dat de woorden 'einde' betekenden en dat het ging om de laatste regel uit de dichtbundel Rubaiyat van Omar Khayyam, een Perzische, elfde-eeuwse dichter-filosoof.

Na het verspreiden van foto's van het stukje papier, meldde een man zich met het boek waaruit de tekst was gescheurd. De man � wiens identiteit geheim is gehouden � had het boek 30 november '48 gevonden op de achterbank van zijn auto, die niet op slot had gestaan. Het boek was een zeldzame eerste druk van een vertaling van de Rubaiyat.

Geheime boodschap?
In het boek waren met potlood vijf regels geschreven, die niets lijken te betekenen. Vermoedelijk gaat het om een code of geheimschrift. De tweede regel hoort er mogelijk niet bij; deze is doorgestreept:

Professionele cryptografen en tal van hobbyisten hebben hun tanden stuk gebeten op de tekst, maar niemand heeft tot nu toe de betekenis kunnen achterhalen.

Zuster Jestyn
In het boek stond ook een telefoonnummer, dat van de ex-verpleegkundige Jestyn bleek te zijn. Zij woonde in de buurt van waar de Somerton man was gevonden. 'Jestyn' is een bijnaam, haar echte naam is op verzoek van de ex-zuster niet vastgelegd. Ze vertelde de politie dat ze in het bezit was geweest van een exemplaar van de Rubaiyat, maar dat ze het boek in '44 had gegeven aan ene luitenant Boxall. De politie liet Jestyn een afgietsel zien van de Somerton man, maar zij kon Boxall er niet in herkennen.

Toen Boxall levend en wel werd gevonden op de busremise waar hij werkte, was de politie definitief terug bij af. Boxall had het exemplaar van de Rubaiyat die hij van Jestyn had gekregen nog in zijn bezit, compleet met de laatste woorden 'taman shud'.

Nog altijd mysterie
Tot op de dag vandaag is de hele zaak onopgehelderd. Politie, justitie en journalisten hebben de zaak rond de Somerton man onderzocht, zonder verder te komen. Zelfs een recent onderzoek van de universiteit van Adelaide, waarbij ook moderne dna-speurmethodes zijn gebruikt, leverde niks op. Nog altijd blijft de identiteit van de man en zijn doodsoorzaak onbekend.

Wie meer wil weten, kan een uitgebreid en goed gedocumenteerd Wikipedia-artikel lezen; daarop heb ik deze tekst gebaseerd. Hieronder drie recente (2009) video's over de zaak en een aantal links:

Reportage over poging om code te ontcijferen

Actualiteitenprogramma over nieuwe onderzoeken naar de zaak

Deel 2

Links
Wikipedia over the Taman Shud zaak

Overzicht met feiten rond de zaak van de universiteit van Adelaide

Nieuwsbrief van Australische politie met artikel over Somerton man

Foto's
De foto's zijn allemaal afkomstig uit archieven van de Australische overheid. Er rust geen copyright op; ze zijn meer dan 50 jaar geleden gepubliceerd.

Wereldberoemd op internet

Een van onze katten � Dexter � was al beroemd op Flickr, nu is onze poes DeeDee digitaal vereeuwigd dankzij Google Streetview.

Verse Peep mp3

Voor het eerst sinds tijden hebben Joost en ik weer een nummer opgenomen en op onze site gezet. De muziek uit twee eerdere Peep-sessies leverden onafgeronde liedjes op; de teksten bleken een te groot obstakel. Vandaar dat we afgelopen week hebben gekozen voor een instrumentale, post-rockachtige geluidsmuur. Het resultaat kan je hier beluisteren:
Resonate

Meer van onze muziek vind je hier.

Frans boek zonder E

Ooit eens over gelezen in een boek van Herman Brusselmans: een Franse schrijver die een boek schreef zonder ook maar een keer de letter 'e' te gebruiken. Maar welke schrijver en welk boek, dat vermeldde Brusselmans niet. Zo'n feitje blijft als een kiezel in mijn schoen zeuren: ik moest weten wie die schrijver was en hoe het boek heette.

Bij toeval stuitte ik onlangs op Wikipedia op de titel: La Disparition, verschenen in 1969. De naam de van schrijver is een beetje teleurstellend omdat deze vier keer de letter 'e' bevat: Georges Perec.

Het boek is toevallig niet zo lang geleden vertaald in het Nederlands door Guido van de Wiel. April dit jaar kwam het boek uit als 't Manco en bevat ook geen enkele 'e'.

Wat bezielde Perec om woorden met de letter 'e' uit zijn boek te weren? Het is in het Frans, net als in het Nederlands, de meest voorkomende letter. Dat zijn prestatie een bijna onmogelijke opgave was, mag duidelijk zijn. Lidwoorden, behalve het vrouwelijke 'la' en het mannelijke 'un', zijn uit den boze, om maar eens wat te noemen. Net zoals veel voorkomende woorden als 'je', 'de' en 'des'. Ook bijna alle vervoegingen van werkwoorden die eindigen op '-er' zijn onmogelijk.

Perec was lid van het literaire gezelschap Oulipo. Oulipo-schrijvers leggen zich zelf bewust beperkingen op om zich te dwingen creatiever met taal bezig te zijn. Het gezelschap bestaat nog steeds.

Blogger De Papieren Man heeft eind 2008 een uitgebreid over La Disparition gepost. Zie: E-loze roman 'La disparition' van Georges Perec komt eindelijk in Nederlandse vertaling.

Oeps... Computer-crash op Londen Gatwick

Waar gewerkt wordt vallen spaanders, en waar gewerkt wordt met computers zijn er crashes.

Een error op het vliegveld, zoals deze op het scherm met vertrektijden op Londen Gatwick van 11 mei, is grappig, maar ook een beetje alarmerend; ik hoop dat er in de verkeerstoren stabielere software wordt gebruikt...

Yeah Yeah Yeahs @Paradiso

Door de gebeurtenissen in Apeldoorn voelt het al weer als weken geleden, maar 29 april was ik bij de Yeah Yeah Yeahs in Paradiso.

Misschien waren mijn verwachtingen te hoog gespannen, maar het optreden voelde een beetje als een teleurstelling. Het was geen slecht concert, maar de vonken spatten er niet af; en dat had ik eigenlijk wel verwacht. Ook het publiek kwam pas laat los, na het nummer "Zero" van hun nieuwe album "It's Blitz!". En toen zat al zeker de helft van de set erop.

Ik had gehoopt op een lekker avondje beuken. Het rockte wel, maar er waren naar mijn smaak te veel rustpunten die de vaart uit het concert haalden. De momenten dat de remmen los gingen (o.a. bij "Black Tongue" en "Date With the Night") maakten Karen O en consorten wel mijn verwachtingen waar.

Wat mij ook tegenviel was de lengte van het optreden. Het leek wel of de band de wekker had gezet: na een uurtje spelen was het gedaan. Daarna drie nummers als toegift en toen was het afgelopen.

Ondanks de wisselvalligheid was het een vermakelijk optreden, maar niet meer dan dat. Ik weet niet of ik de volgende keer weer zou gaan; misschien voor een herkansing.

Foto: De immer ravissante Karen O

Kilometerslange straatkunst in Honduras

Net als in andere Latijns-Amerikaanse landen vieren mensen in Honduras in de week voor Pasen Semana Santa (Heilige Week). Daarbij horen verschillende gebruiken en een processie mag niet ontbreken.

In Honduras wordt speciaal voor de processie de straat versierd met gekleurd zand en zaagsel. Deze straatversiering, die gezamenlijk wordt gemaakt, kan kilometers lang zijn. Hieronder een foto's (van Wendy Wilbrink) van de versieringen in Santa Rosa de Copan. Het is even scrollen, maar zeker de moeite waard!

De versieringen gaan door tot aan de horizon.

Dit is nog niet eens het hele versierde pad.

De Hondurezen beginnen al 's nachts met het kunstwerk. Als de zon schijnt is het erg warm midden op straat; iedereen zoekt de schaduw op.

Het gaat maar door...

Hier wordt nog een laatste hand gelegd aan een versiering.

Jong en oud helpen mee.

Hier wordt nog druk gewerkt.

Veel symboliek in de versieringen.

Het Heilig Hart.

Een key of life.

De zon.

Weer een goed beeld van de lengte. Hoeveel zand zou er eigenlijk zijn gebruikt? Dat moet toch in de tonnen lopen...

Crucifix.

Een vredesduif.

Dit Jezus-figuur is goed gelukt.

Deze wat minder, maar het gaat om het idee. En ik doe het ze niet na!

Met sjablonen is het makkelijker.

Luz en mi camino betekent "Verlichting op mijn weg". Thanks @Mathieu

Hier is de lengte weer prachtig te zien.

Snel oversteken voor de processie.

Voor deze processie hebben de mensen dus uren zitten te ploeteren.

Foto's zijn gebruikt met toestemming van Wendy Wilbrink die in Honduras is voor hulporganisatie ICCO

iPod-playlist: zeven zomerse hits

Het is nog voorjaar, maar door het lekkere weer van de laatste dagen heb ik de zomer al in mijn bol. En daarbij hoort voor mij muziek die ik met dat jaargetijde asocieer. Tijd dus om voor mijn iPod een playlist aan te maken met dat soort nummers. Hieronder een zomerse greep uit mijn muziekbibliotheek, in willekeurige volgorde. Uiteraard met links naar de songs op Blip.fm.

1. Beach Boys - Good Vibrations http://blip.fm/~4n9u2
OK, dit is misschien een cliche (en wees gerust, ik ga niets zeggen over Theremins), maar dit nummer zorgt bij mij voor instant vrolijkheid en doet de zon harder lijken te schijnen.

2. The Breeders - Cannonball http://blip.fm/~4narx
De soundtrack van de zomervakantie van 1994. Mijn neef en ik draaiden het nummer continu op de jukebox in ons stamcaf� in Die (Frankrijk). De clip is ook niet te versmaden. Geregisseerd door Spike Jonze (die later Jackass opnam) en Sonic Youth's Kim Gordon.

3. The Pixies - Debaser http://blip.fm/~4nbhz
Als we toch met bands met Kim Deal bezig zijn... Eigenlijk is heel het album Doolittle van The Pixies zomers; dit is gewoon een van de beste nummers en die zinnetjes Spaans tussendoor geven het net een extra vakantie-vibe.

4. Link Wray and his Ray Man - Jack the Ripper http://blip.fm/~4nc16
Dit is echt een oudje, maar rockt nog steeds de pan uit. Broeieriger dan een zwoele augustusnacht in de tropen.

5. Yeah Yeah Yeahs - Black Tongue http://blip.fm/~4ncuz
Over broeierig gesproken ;-)

6. The Clash - Guns of Brixton http://blip.fm/~4ndq7
Een zomerlang gedraaid op ons dakterras in Hilversum; met de rest van het album London Calling.

7. Cowboy Junkies - Sweet Jane http://blip.fm/~4ne8p
Even wat gas terug. Lekker om bij achter te leunen met een glas... Het origineel van The Velvet Underground is overigens ook erg goed.

Hier laat ik het even bij. Mail me gerust suggesties of plaats ze hieronder bij de reacties. Dit was erg leuk om te doen, dus wordt mogelijk vervolgd...

Feed voor Twitter

Het had even wat voeten in de aarde, maar nu worden mijn nieuwe blog-posts doorgezet naar Twitter.

Het probleem zat'm in de publicatiedatum; die voldeed niet aan de rss-standaard. Dankzij Feedvalidator en W3schools (wat een supersite is dat voor mensen die willen leren om websites te bouwen!) kon ik de problemen oplossen.

Nu nog wat puntjes op de i zetten; de links van tweets zijn nog niet geblanked.

RSS-feed van Twitter toegevoegd

Een nieuwe aanpassing aan mijn blog: de headlines van Ekudos en het blokje van LastFM zijn verdwenen. Linksboven staan nu mijn laatste Tweets.

Daarvoor heb ik een code gebruikt van Sitemasters en aangepast naar mijn wensen.

Wie ook met php zijn of haar Tweets (of elke andere rss-feed) wil weergeven op een site; de code heb ik in dit tekst-bestand gezet.

Volgende project: de rss-feed van mijn blog koppelen aan Twitter.

Mini-Berlijn, mini-Lambo en mini-motorfietsjes

Al sinds mijn eerste spiegelreflex-camera ben ik gek op fotograferen. Ik vind het leuk om te experimenteren met hoeken, lange sluitertijden en scherpte-diepte. Op Tiltshiftphotography.net las ik hoe je met Photoshop een foto zo kan bewerken dat het lijkt alsof je een foto hebt gemaakt van een schaalmodel. Deze foto's zijn mijn eerste pogingen.

Deze is het best gelukt: Het Sony Centre op de Potsdamer Platz in Berlijn

Dit is het origineel:

Nog een Berlijn-foto: motorfietsen voor het Hauptbahnhoff

Dit is het origineel:

Een Lamborghini bij het Centraal Station in Utrecht

Net een speelgoedautootje, zo!

En het origineel:

Keith Loutit is een meester in dit effect; hij maakt er complete video's van:

Bathtub IV from Keith Loutit on Vimeo.

PS Mijn blog is lang niet geupdate - ik ga de draad weer oppakken. Ik zie ook dat een aantal onderdelen aan vervanging toe zijn; zo maak ik geen gebruik meer van LastFM.

Lachen met Skype

Zien lachen doet lachen! Op die gedachte stoelt de viral van de gratis telefoondienst Skype. Om hun nieuwe service, het video-telefoneren, te promoten, kan iedere Skype-gebruiker een video zien van lachende mensen en hun eigen gelach opnemen. Dat is dan weer te zien is voor andere Skypers die meedoen met de Laughter Chain.

Dit is het hilarische voorbeeldfilmpje:

Check de site van Skype voor meer informatie of om mee te doen. Daar kan je ook nog veel meer lachende mensen zien.

Stevie Wonder en Sesamstraat

Stel, je bent een kind en je kijkt naar Sesamstraat. Bert en Ernie hebben net gebakkeleid over een banaan en je hebt geleerd dat de D de vierde letter van het alfabet is. Daarna volgt een live uitvoering van Superstition van en door Stevie Wonder en een complete band.

Ik zou het ook niet geloven, maar toch is dat precies wat er gebeurde op een mooie dag in de jaren zeventig. Het leuke is dat Stevie en zijn band zich niet inhielden voor de kids. Vol overgave zetten ze in in een krappe zeven minuten(!) heel Sesamstraat op stelten. Hieronder het bewijs �n een steengoede versie van Superstition:

Test hoe breed je muzieksmaak is

Mijn muzieksmaak is nogal divers. Ik ben heel erg kieskeurig, maar ik ben niet op een bepaalde artiest of stijl vast te pinnen. Ik heb eens gelezen dat dankzij het uitwisselen van muziek via internet, de muziekcollectie van de meeste mensen er een stuk breder op geworden is. In mijn geval betekent dat dat ik het ene moment wegdroom bij de zwoele klanken van Peggy Lee, maar dat ik op een ander moment m'n oren laat uitspuiten door Sonic Youth. Wie het interesseert, kan hier zien waar ik naar luister: http://www.last.fm/user/Ferdinand1977/charts.

Op de sociale muzieksite LastFM is een speciale groep voor mensen met een eclectische smaak zoals ik: People who's tastes are so eclectic and diverse it's almost schizophrenic. Daar vond ik een leuke, hoewel volkomen nutteloze, mashup van LastFM waarmee je op basis van je persoonlijke band-top-twintig kunt uitrekenen hoe breed je muzieksmaak is. Ik scoorde 93 op een schaal van 100.

Zelf bepalen hoe breed je muzieksmaak is, kan hier, maar je moet wel een LastFM-account hebben.

Ongewenst telefoontje

Half negen, de telefoon gaat.
Medewerker: "Goedenavond, met Medewerker van Bedrijf."
Ik: "Goedenavond."
Medewerker: "U heeft bij een internetenqu�te opgegeven dat u mee wil werken aan een telefonische enqu�te. Bij welke energieleverancier zit u?"
Ik: "Eh, volgens mij heb ik helemaal geen toestemming gegeven voor een telefonische enqu�te. Waar zou ik dat hebben gegeven?"
Medewerker: "Dat zoek ik even voor u op."
Stilte.
Medewerker: "Dat was het Grote Vakantie Onderzoek."
Ik: "Het Grote Vakantie Onderzoek?"
M: "Ja, ik weet ook niet hoe ze die naam verzinnen, maar daar heeft u uw gegevens ingevuld. En die krijgen wij hier binnen."
I: "Hoe krijg je die dan binnen?"
M: "Gewoon, die krijgen we aangeleverd."
I: "Op welke site stond die enqu�te dan?"
M: "Even kijken."
Stilte.
M: "Dat kan ik niet nagaan, ik krijg alleen uw naam en telefoonnummer doorgegeven."
I: "Welk bedrijf levert die gegevens?"
M: "Dat weet ik ook niet."
I: "Namens welk bedrijf bel je me nu dan?"
M: "Ik bel namens Eon. Wij zijn een energieleverancier en -producent. We zitten in de hele Benelux en we hebben miljoenen tevreden klanten. Wie is uw energieleverancier?"
I: "Daar ga ik niet op antwoorden, ik be�indig dit gesprek."
M: "Waarom? Ik wil u alleen een aantal vragen stellen."
I: "Ik heb nooit om deze enqu�te gevraagd. Ik heb me hier niet voor opgegeven en ik heb zeker weten mijn telefoonnummer niet achtergelaten. Daarom ben ik heel benieuwd hoe jij daaraan komt."
M: "Meneer, ik krijg een lijstje namen en telefoonnummers, waar dat vandaan komt, weet ik niet. Ik bel alleen en stel een paar vragen."
I: "Ik begrijp dat jij gewoon je werk doet, maar ik ga ophangen."
M: "Bedankt voor uw tijd. Fijne avond."
I: "Graag gedaan, van hetzelfde."

En dit was dus het derde spam-telefoontje in korte tijd. Het toppunt was een ongewenst gesprek met Intertrap. Die belden om een afspraak te maken wanneer hun mannetje langs kon komen. Ik had op een site aangegeven dat ik een offerte wilde voor een traprenovatie. Yeah right.

De telefoontjes, inclusief die van Eon, waren op mijn of mijn vriendin d'r gsm en die staan niet in een telefoonboek. Ik weet dat mijn mobiele telefoonnummer op internet is te achterhalen, maar daar gaat het niet om; ik heb mijn nummer *uiteraard* niet ingevuld bij een online enqu�teformulier. Dus hoe komen die bedrijven aan die nummers?

Lol met tweelingen

Tweeling zijn heeft ongetwijfeld zijn nadelen, maar je kunt als identieke tweeling wel erg leuke grappen uithalen. Op Sargasso las ik een bericht over de Amerikaanse kunstenaar Charlie Todd. Die zette een metrocoup� vol met identieke tweelingen en registreerde de reacties van medereizigers. Hieronder het filmpje.

De Duitse Candid Camera maakte ook gebruik van een tweeling voor onderstaande video:

Knoppen toegevoegd aan berichten

Een nieuwe stap in het voortdurend knutselen aan mijn weblog: ik heb een aantal knoppen bij de berichten gezet. Rechtsboven staan naast de datum vier icoontjes: een ster die linkt naar het huidige blogbericht, een knop om dat bericht te bookmarken met Delicious en twee knoppen om 'm op eKudos of NUjij te plaatsen.

Dat was vrij rechttoe, rechtaan. De icoontjes kon ik downloaden, de codes van Delicious, eKudos en NUjij kon ik van die sites kopi�ren. De navigatieknoppen onder de berichten, waren een ander verhaal. Niet omdat het zo ingewikkeld was; toen ik eenmaal een oplossing had gevonden, bleek die van een elegant simpele eenvoud. Tot die oplossing komen nam 90% van de moeite in, ik zat duidelijk op het verkeerde spoor. (Voor de kenners: ik probeerde met omslachtige loops in php een selectie te maken uit een database, terwijl dat in sql een fluitje van een cent is... D'oh!)

Willekeurige trivia over Frank Zappa

Laatst stuitte ik bij eKudos op een paar coole YouTube-filmpjes van Frank Zappa. Ik heb al veel gehoord en gelezen over de briljante muzikant, maar ik heb me nooit echt in zijn muziek verdiept. Dankzij s0me0ne@ekudos ben ik sinds kort twee van zijn albums aan het ontdekken. Het is een acquired taste: dat bedoel ik niet negatief, ik moet vooral even wennen aan zijn stijl. Hieronder een twintigtal willekeurige feiten over Zappa die ik tegenkwam tijdens het zoeken naar informatie over hem.

- 9 augustus is Frank Zappa dag in zijn geboorteplaats Baltimore.

- Zappa's vader Francis testte korte tijd chemische wapens voor het Amerikaanse leger.

- In zijn eerste bandje, The Ramblers, speelde hij drums.

- December 1971 brak er brand uit tijdens een optreden van Zappa's band The Mothers of Invention in het Montreux Casino in Zwitserland. De oorzaak was een fan die een lichtkogel afvuurde. Deze gebeurtenis wordt bezongen in Deep Purple's Smoke on the Water.

- Zappa was fel gekant tegen censuur en beperking van de vrijheid van meningsuiting. In de jaren tachtig bekritiseerde hij de PMRC in felle bewoordingen in een verklaring voor een senaatscommissie. De PMRC was een Amerikaans comit� dat streed tegen gewelddadige, seksuele en satanische teksten in de popmuziek, omdat die de jeugd op verkeerde idee�n zou brengen. De PMRC was in 1985 mede-opgericht door Tipper Gore, de vrouw van Al Gore. Is dat ook een inconvenient truth?

-Zappa heeft nooit zijn stem geleend aan een Simpsons-personage, tot grote spijt van animator Matt Groening.

- Op verzoek van de toenmalige president van Tjecho-Slowakije, Vaclav Havel, was Zappa korte tijd cultureel- en handelsadviseur voor de Tjecho-Slowaakse regering. Havel was een groot Zappa-fan.

- Op 4 december 1993 overleed Zappa aan kanker. Kort daarvoor voltooide hij zijn laatste werk, Civilization Phaze III.

- Tijdens zijn carri�re bracht Zappa 57 albums uit. Na zijn dood volgden er nog eens 21.

- De planeto�de (3834)Zappafrank is naar hem vernoemd.

- Zappa had een groot (en eigenaardig) gevoel voor humor: "The whole Universe is a large joke. Everything in the Universe are just subdivisions of this joke. So why take anything too serious?" Meer grappige Zappa-quotes.

- Jimi Hendrix vond Zappa een betere gitarist dan hemzelf.

- Naast rockmuziek schreef Zappa ook stukken voor jazz-ensembles en symphonie orkesten.

- Zappa is van Grieks/Arabisch/Italiaans/Franse afkomst.

- De avantgardistische componist Var�se was een van Zappa's belangrijkste inspiratiebronnen.

- Zappa ging naar dezelfde school als Captain Beefheart Don Vliet. Zappa speelde ook een tijdje in diens band alvorens The Mothers of Invention op te richten.

- Aanvankelijk heette The Mothers of Invention gewoon The Mothers, maar op verzoek van platenmaatschappij Verve werd die naam veranderd. Mother was in die tijd (de sixties) ook een afkorting voor mortherfucker wat op zijn beurt slang was voor 'getalenteerd muzikant'.

- Jimi Hendrix kwam voor het eerst in aanraking met een wah-wah-pedaal dankzij Zappa.

- Zappa was erg bedreven in polyritmes. Een polyritme is een ritme dat op meerdere manieren gehoord kan worden. Een eenvoudig voorbeeld is drie even lange noten spelen in ��n maat van een vierkwartsmaat.

- Het gerenomeerde Amerikaanse muziekblad Rolling Stone plaatst Zappa op nummer 71 in de ranglijst van de grootste artiesten aller tijden.

Bronnen:
De Zappa-site
All Music over Frank Zappa
Wikipedia-artikel (Engels)
Wikipedia-artikel (Nederlands)
Vandaagindemuziek.nl over Jimi Hendrix
Wikipedia over Polyritmes
Quotes van Frank Zappa

Nog meer weten over Zappa? /Geschiedenis heeft een dossier over de muzikant.

Foto:
Hoes van Zappa's album Sheik Yerbouti.

PS De rechterkolom heb ik iets aangepast - het lijstje met de laatste berichten heb ik vervangen door de tag cloud. Dat is namelijk een stuk overzichtelijker.

Weer wegzwijmelen bij Peggy Lee

Met een gewichtige bonk viel de post vanochtend op de mat. Kwispelend liep ik naar de voordeur, welke verrassing had de postbode door de brievenbus geduwd? Daar lag het, tussen de afschriften en een brief van het werk: een pakketje van Amazon. Veel sneller dan de online boekenwinkel had geschat, heb ik de Singles Collection van Peggy Lee ontvangen. Zoals beloofd, zal ik nu wat meer vertellen over Peggy Lee.

Peggy Lee is op 26 mei 1920 geboren in North Dakota als Norma Egstrom. Wat haar tweede naam was, is mij niet helemaal duidelijk. Volgens de Engelstalige Wikipedia heette ze Norma Doloris, volgens de Nederlandstalige Norma Dolores en volgens de hoes van een plaat die ik al van haar had, heette ze Norma Jean - maar ik denk dat de schrijver van de biografie op de plaathoes in de war was met Marilyn Monroe (die in het echt Norma Jeane Mortensen heette).

Op 21-jarige leeftijd werd Peggy Lee ontdekt tijdens een optreden in Chicago door de vrouw van Benny Goodman. Samen met de Goodman Band maakte ze haar eerste opnamen en scoorde ze haar eerste hit met Why don't you do right? Goodmans band bracht ook een persoonlijke succes: ze trouwde met David Barbour, de gitarist van de band.

Kort na haar huwelijk begon Peggy Lee haar solocarri�re. Naast bestaande nummers had ze eigen werk op haar repertoire. In de jaren vijftig was Peggy ook op het witte doek te zien. Voor haar rol in Pete Kelly's Blues in 1955 werd ze genomineerd voor een Oscar. In datzelfde jaar leende ze haar stem aan een aantal personages in Walt Disneys Lady and the Tramp. Ook schreef en zong ze enkele nummers voor de soundtrack van die film.

In 1956 kwam Peggy Lee's album Black Coffee uit, wat gezien wordt als haar beste plaat. Haar versie van Fever, met deels eigen teksten, is waarschijnlijk haar bekendste nummer.

Toen jongeren steeds meer naar rock'n'roll gingen luisteren, hield Peggy Lee zich staande. Ze was een van de eerste artiesten van haar generatie die de nieuwe muziekstijl omarmde en nam nummers van onder meer The Beatles, Randy Newman en James Taylor op in haar repertoire. In 1972 nam ze haar laatste album op, maar bleef tot in de jaren negentig optreden. Op 21 januari 2002 overleed ze aan een hartaanval.

Maar hoe klinkt ze? Dat is altijd lastig te omschrijven met woorden. Ze heeft een verleidelijke stem en een onderkoelde zangstijl. De meeste muziek die ze maakte, is lichte jazz, maar ze had een breed repertoire. De muziek is qua sfeer perfect geschikt voor luie zondagen, lome zomernamiddagen en laat op de avond.

Het grootste deel van de Singles Collection moet ik nog ontdekken, maar van de platen die ik al had zijn deze nummers mijn favorieten:
Don't Smoke in Bed
Black Coffee
Something
Fever
Just an Old Love of Mine
Golden Earrings

Links
Peggy Lee's offici�le website
All Music over Peggy Lee
Peggy Lee op Wikipedia

Foto
Foto van de binnenkant van de cd-box van de Singles Collection.

Doe meer met tags: tagcloud en meta-keywords

Begin juli heb ik mijn blog en cms zo geupdate dat ik steekwoorden kan toevoegen aan mijn berichten en gerelateerde berichten kan koppelen. Inmiddels vormen de steekwoorden en de koppelingen een aardig lijstje, genoeg om toepassingen te verzinnen voor de gegevens.

Een voor de hand liggende toepassing is een tagcloud, een lijst waar in een oogopslag zichtbaar is welke steekwoorden of tags het relevantst zijn op /1977. Hoe bepaal je de relevantie van een tag? Simpel: tel hoeveel berichten aan een bepaald steekwoord zijn gekoppeld. Hoe meer gekoppelde berichten, des te relevanter de tag.

Op deze pagina heb ik al een beginnetje gemaakt aan de tagcloud van mijn weblog. De relevantste tag staat bovenaan, de minst relevante onderaan. Als je klikt op een bepaald steekwoord, krijg je een lijstje met de blogartikelen waar het betreffende steekwoord aan gekoppeld is.

Erg handig is mijn tagcloud nog niet: hij is onoverzichtelijk en het is onduidelijk wat de belangrijkste steekwoorden zijn. Uiteindelijk is het de bedoeling dat mijn tagcloud er uit gaat zien als dit voorbeeld op Wikipedia.

Meta-data
De lijst met steekwoorden en hun relevantie gebruik ik nu ook in de meta-informatie van mijn blog: tags bij berichten zijn immers ook relevant voor het blog als geheel - zeker steekwoorden die aan meerdere berichten zijn gekoppeld. De vaste keywords in de header van mijn blog worden vanaf nu aangevuld met de tags die ik op mijn blog gebruik. De relevantste tags staan vooraan in het lijstje, maar ik weet niet zeker of de volgorde wat uitmaakt. Als het lijstje te lang wordt, kan ik de minder relevante steekwoorden eruit filteren.

Het voordeel van deze manier om keywords toe te voegen aan de meta-data van de site is dat ik niet hoef na te denken welke steekwoorden het beste passen bij mijn weblog als geheel en ik hoef de header niet te updaten. Door dezelfde keywords te gebruiken in de meta-data en in de normale content hoop ik dat de vindbaarheid van mijn weblog op het net verbetert.

Andere aanpassingen
Naast het goochelen met steekwoorden heb ik eerder deze week een paar kleine dingen aangepast aan /1977. De rechterkolom is nu uniform: op alle pagina's is deze eender. In die rechterkolom staat sinds kort een Flickr-moza�ekje met mijn favoriete foto's. Ook heb ik een klein bugje uit het weblog gehaald: de footer, de regel met de copyrights en de disclaimer en dergelijke onderaan de pagina, staat nu op alle pagina's op de goede plek.

Wegzwijmelen bij Peggy Lee

Ik ben verliefd. Deze week draaide ik weer eens een verzamel-LP van de Amerikaanse zangeres Peggy Lee en smolt voor haar stem. Het overbekende Fever is erg mooi, maar ze heeft ook jazzier nummers op haar repertoire. Het handjevol nummers dat ik van Peggy Lee heb, waaronder een prachtige versie van het Beatles-nummer Something, smaken naar meer en dus heb ik bij Amazon haar Singles Collection besteld. Zodra die binnen is, zal ik meer schrijven over de in 2002 overleden zangeres.

Foto
Foto is van de offici�le Peggy Lee-site.

Dansen op planeet Aarde

Matt Harding reisde de wereld over en ging op willekeurige plekken staan swingen. Dansen is een uiting van plezier en komt in een of andere vorm in alle culturen voor. Ikzelf ben erg goed in het freestyle rondspringen met wilde armgebaren. Dansen is aanstekelijk, weet ook Matt. Overal waar hij ging dansen, deden al snel mensen mee. Matt filmde het resultaat. De compilatievideo die hij daarvan maakte, kan je hieronder bekijken. Als je daar niet vrolijk van wordt...

Oplettende bezoekers hadden deze video al voorbij zien komen via mijn gedeelde Google-items.
Bron: NASA's Astronomy Picture of the Day

Tips voor het fotograferen van katten

Alle katteneigenaren zijn het over een ding eens: hun kat is het mooist. Het mooiste exemplaar van een diersoort, al is het de algemene felis catus, is vanzelfsprekend een dankbaar fotografie-object. Het internet wemelt daarom van de kattenfoto's, -blogs en -websites. Ook op fotosite Flickr stikt het van de subgroepen met verzamelingen kattenfoto's, in alle gradaties van truttigheid en humor. Mijn favoriet is de groep Kittens with mittens.

Katten (en alle andere dieren) fotograferen is een kunst. De vele mislukte en lelijke foto's die op het net circuleren zijn daar een bewijs van. Niet dat ik altijd instant ansichtkaarten schiet, maar inmiddels heb ik aardig wat ervaring en daarom een paar tips voor andere amateurfotografen die hun huistijger willen vereeuwigen.

1. Niet flitsen
De meeste (pocket-)camera's maken automatisch snel gebruik van de flitser. Voor een foto van je kat is dat geen aanrader. Ten eerste krijg je van die lelijke reflecties in de ogen. Ten tweede vind ik geflitste foto's zelden mooier dan ongeflitste. Ten derde kunnen katten schrikken van flitsen. Als het te donker is voor foto's zonder flits, zal je een extra lamp aan moeten zetten of gebruik een (ge�mproviseerd) statief om de camera stil te houden.

2. Maak veel foto's
Als een van mijn katten iets grappigs of schattigs doet, probeer ik daar zo veel mogelijk foto's van te maken. Eerst van niet al te dichtbij om te voorkomen dat ik de katten stoor. Als ik dan eenmaal het grappige/lieve moment heb vastgelegd, probeer ik dichterbij te komen om close-ups te maken. Experimenteer met sluitertijd en diafragma voor de mooiste belichting. Selecteer later de best geslaagde foto's.

3. Gebruik de burst-functie
Veel digitale camera's hebben een burst-functie waarmee je een aantal foto's snel achter elkaar kan maken. Dat heeft meerdere voordelen: de meeste onscherpe foto's bij een langere sluitertijd zijn bewogen door het indrukken van het knopje. Bij een burst heeft alleen de eerste opname dat euvel. De timing van fotograferen met een (eenvoudige) digitale camera is soms lastig, omdat je door het automatische scherpstellen van de camera de kans loopt om net te laat te zijn voor een leuk moment. Met een serie bursts is een precieze timing minder van belang en kan je achteraf de beste foto's selecteren.

4. Trek de aandacht van je kat
Om een mooi portret te maken van je kat, kan je het beste zijn aandacht trekken met een speeltje. Houd deze boven de camera en met een beetje geluk kijkt Snuitje of Minoes recht in de lens.

5. Uitsnedes maken
Veel van de foto's die ik maak van onze katten hebben een rommelige achtergrond, wat nogal storend is. Als je op een spontaan moment foto's wil maken, heb je niet de luxe om snel even wat op te ruimen. Door de foto's in een bewerkingsprogramma te croppen (uit te snijden) kan je lelijke delen van de afbeelding weglaten.

6. Kom dichtbij
Als je kat rustig is, kan je proberen om van heel dichtbij opnames te maken, dan zie je details als snorharen of de textuur van de vacht beter. Gebruik de macro-functie of -lens voor close-ups met scherpte-diepte.

7. Gebruik felle kleuren
Wat er altijd mooi uitziet, is als er op de achtergrond van de foto een felle kleur is. Leg je kat bijvoorbeeld op een kleurig kussen of kleurige lap voordat je die fotografeert.

8. Experimenteer!
Kattenfoto's lijken vaak op elkaar. Probeer daarom van het platgetreden pad af te wijken en zoek originele hoeken, opvallende details en verrassende close-ups. Veel van die foto's mislukken, maar de geslaagde pogingen zijn vaak erg mooi.

Met deze tips maak je een grotere kans om een mooie foto van je kat (of ander huisdier) te maken. Voor de herinnering maakt't weinig uit, maar het is aardig om een foto te hebben die je eventueel kan inlijsten.

Foto's
Hieronder een aantal foto's van onze katten die ik zelf bijzonder geslaagd vind. Klik op de foto's voor een groter exemplaar:

Mooi portret van Puck, gemaakt door Laura. Ik vind hier de compositie erg mooi: de kat kijkt niet recht in de lens, maar kijkt sto�cijns voor zich uit; het lijkt wel een beeld.

Closeup van Dee Dee's pootje. Let op de scherpte-diepte.

Katten slapen veel, op de onmogelijkste plaatsen en in de onmogelijkste bochten. Ik heb deze foto van Puck uit zo'n hoek genomen dat het lijkt dat zijn poten op willekeurige plekken uitsteken. Hieronder zie je hoe hij lag, maar dat vind ik geen mooie foto:

Dexter neemt't ervan op onze knalrode poef.

Voor deze foto maakte ik gebruik van de nieuwsgierigheid van Dexter; die is er als de kippen bij als ik achter mijn laptop ga zitten. Voor de foto zette ik'm voor de laptop en maakte een foto van 'm vanaf een statief. De gemaakte foto laadde ik vervolgens op de computer en liet die beeldvullend op mijn scherm verschijnen. Daar liet ik Dexter dan weer naar kijken en maakte daar weer een foto van, etc.

Geluk met de burst: precies toen ik afdrukte, gaapte Puckie. Van de serie foto's heb ik dit vierluik gemaakt.

Best wel trots

Zo, dat waren twee produktieve dagen! Gisteren heb ik de tag-functie afgemaakt, vandaag heb ik de feed van Google Reader online gekregen. Dat lukte me eerst niet omdat ik de feed als rss probeerde te parsen, maar het was een atom-feed � en dat vergde een andere aanpak.

Met een stuk knip-, plak- en vervolgens wat sloopwerk van een code van The Art of Web was het eigenlijk een fluitje van een cent.

Daarna heb ik de lay-out van mijn blog een tikje aangepast, met als ingrijpendste verandering de toevoeging van de Google Reader-feed. De feeds van del.icio.us en eKudos zijn daarom naar beneden geschoven. De LastFM-widget heb ik niet verplaatst, dat was een beetje kaal.

Ik ben best wel trots op wat ik al van het weblog heb weten te maken. Het enige wat nog echt ontbreekt, is een zoekfunctie.

Links:
The Art of Web

Update: berichten voorzien van steekwoorden

Het was nogal een geknutsel, maar vanaf nu kan ik tags of steekwoorden toevoegen aan mijn blogberichten. Erg veel nut hebben ze nog niet; ik heb nog een overzichtelijk (lees: klein) archief en ze zijn nog niet klikbaar. Dat wordt de volgende stap.

Oog om oog, tand om tand?

De Amerikaanse staat Californi� is jaarlijks 100 miljoen dollar kwijt aan kosten die de doodstraf met zich mee brengt. Ik ben tegen de doodstraf. Ik vind het hoe dan ook verkeerd om een mens van het leven te beroven. Daar komt bij dat geen enkel rechtssysteem feilloos is en dat de doodstraf niet kan worden teruggedraaid als er een fout is gemaakt. Een celstraf uiteraard wel; Cees Borsboom (onterecht veroordeeld in de Schiedammer parkmoordzaak), Wilco Viets, Herman du Bois (beiden Puttense moordzaak) en mogelijk Lucia de B. kunnen daarover meepraten.

Het oog-om-oog-tand-om-tand-principe van de ultieme straf vind ik achterlijk. De emotie erachter begrijp ik heel goed, ik wens ook wel eens iemand dood die iets gruwelijks heeft gedaan, maar het is iets anders om toe te geven aan die emotie. Wij onderscheiden ons van beesten door ons niet te laten leiden door onze primaire gevoelens. Dat is beschaving, hoe broos die ook mag zijn. Het doden van mensen is onbeschaafd, ook al is het ge�nstitutionaliseerd.

Doodstraf goedkoper?
Criminelen die extreem gevaarlijk zijn horen niet in de samenleving thuis, die moeten levenslang opgesloten worden. Iets wat in Nederland ook gebeurt. Voorstanders van de doodstraf zeggen vaak dat dat de maatschappij veel te veel geld kost en dat voor die veroordeelden de doodstraf een goedkopere oplossing is.

Ik vind het vreemd om een economisch argument te gebruiken in een ethische discussie. Het ontkracht ook geen tegenargumenten: mijn bezwaren dat mensen mogelijk onterecht ter dood worden veroordeeld en dat het principe van doden van mensen hoe dan ook verkeerd is, worden niet weerlegd. Maar als we toch de centen moeten tellen: de doodstraf �s niet goedkoper. Dit blijkt uit verschillende studies en onderzoeken, ook vandaag weer in een rapport van de Californische Strafrecht Commissie (CCFAJ).

Zoals gezegd: het doodstrafsysteem in Californi� kost jaarlijks 100 miljoen dollar. Justitie in die staat kan dat geld haast niet meer opbrengen. De CCFAJ kraakte het systeem in een lijvig rapport en gaf het 't stempel "disfunctioneel". Door alle beroepsmogelijkheden en een tekort aan advocaten duurt het gemiddeld 17 jaar voor een veroordeelde ge�xecuteerd wordt. De juridische kosten, naast de 'gewone' kosten voor opsluiting, rijzen de pan uit: om de wachtlijst voor de doodstraf weg te werken, zou Californi� zijn doodstrafbudget moeten verdubbelen.

De cijfers
Sinds de herinvoering van de doodstraf in Californi� (1978) zijn 13 terdoodveroordeelden ge�xecuteerd. Momenteel zitten er 673 veroordeelden op death row. Per gevangene kost dat de staat dus jaarlijks bijna 150.000 dollar. In Nederland kostte het hele gevangenisgebeuren in 2007 ruim 2 miljard euro. In dat jaar zaten zo'n 56.000 mensen vast in de gevangenis, tbs, jeugdinrichtingen etc. Dat kostte dus per gevangene zo'n 35.000 euro per jaar. Het is natuurlijk appels met peren vergelijken, maar 35.000 euro (pak'm beet 55.000 dollar) is natuurlijk veel minder dan 150.000 dollar.

De executies in Californi� zijn overigens sinds 2005 opgeschort: de staat gebruikt de dodelijke injectie als executiemethode, maar een rechter heeft een moratorium opgelegd op de toedoening ervan.

Links:
Juridisch Dagblad over veroordeling Cees Borsboom (6 september 2005)
Californische Strafrecht Commissie
Rapport CCFAJ over doodstraf in Californi� (pdf)
Jaarbericht van de Dienst Justiti�le Inrichtingen (2007) (pdf)

Foto:
Een elektrische stoel in de Sing Sing gevangenis. (Eigenaar foto: New York State)

Nieuw: favicon en uitgebreidere titel

Een paar cosmetische aanpassingen op mijn blog:
- De kop van mijn blogberichten verschijnt nu in de title van de webpagina. Dat is niet alleen minder saai dan alleen de titel "Ferdinands weblog", het helpt ook de vindbaarheid in Google.
- Een favicon toegevoegd. Hoe kan men zonder?

Op mijn todo-list staan nu nog tags en een feed van Google-reader toevoegen. Verder moet ik mijn cms-je (of wat daarvoor door moet gaan) nodig verbeteren - maar daar zal aan de voorkant weinig van te merken zijn.

Foto: Een luchtballon boven ons huis. Geeft mijn zomerse gemoed weer :)

Te gekke ontdekking: Je Suis Animal

Sinds ik me heb geabonneerd op de RSS-feed van Indie MP3 kan ik bijna dagelijks nieuwe nummers downloaden van leuke bandjes. Niet alles vind ik even goed, maar soms zit er een echte uitschieter bij, zoals Je Suis Animal.

Je Suis Animal is een Brits/Noorse band die dromerige, pschychedelische popliedjes maakt. Indie MP3 hoort invloeden van onder meer My Bloody Valentine en Stereolab, bij mij riep de band door het sixties klinkende orgeltje en de psychedelische invloeden ook asociaties op met de vroege Pink Floyd.

De drie nummers die ik heb gedownload, zijn niet meer van mijn iPod af te slaan. Het heeft weinig zin om over de muziek te lezen als je er niet naar kan luisteren, dus hier de links naar de drie MP3�tjes:
Je Suis Animal - Roald Amundsen
Je Suis Animal - Hotel Electrique
Je Suis Animal - Beginning of Time

Links
De homepage van Je Suis Animal

Foto van Verdensdiktator1@Flickr

Sociale contacten 2.0

Satirisch animatiefilmpje over sociale netwerken van Current TV.

Ik zeg mijn hyve op

Net nu de laatste mensen uit mijn vriendenkring schoorvoetend overstag gaan en een hyve aanmaken, heb ik besloten om Hyves de rug toe te keren. Waarom? Simpel, ik heb er niets aan: ik kijk er nooit op en mijn 84 vrienden gebruiken het ook niet om met mij te communiceren.

Precies een jaar geleden meldde ik mij aan bij Hyves. Toen was ik al sceptisch, maar ik wilde het toch een kans geven en ik ben er fanatiek ingedoken: eigen gepimpte hyves-pagina, fotootjes, een gadget, al mijn vrienden en collega�s uitgenodigd, the works.

Dat tellertje met het aantal vrienden werkte aanstekelijk; nog nooit was populariteit zo meetbaar geweest. Om nog meer vrienden in mijn netwerk te krijgen, struinde ik Hyves af naar ex-collega�s en halfvergeten schoolvrienden. Het was leuk om die mensen weer te ontmoeten. Het was dan allemaal op een site, maar toch.

Mijn ervaring is dat al die contacten uiteindelijk toch heel oppervlakkig waren en in vrijwel alle gevallen eenmalig. Blijkbaar kan Hyves niet op zich zelf staan als communicatiemiddel, iets wat (bij mij in elk geval) met e-mail wel lukt: ik heb diverse vrienden met wie ik uitsluitend via e-mail communiceer. Anderen bel ik en/of zie ik in levende lijve.

Ik heb ook niet het idee dat ik feesten of andere sociale bijeenkomsten ga missen zonder hyve: ik heb eenmaal een uitnodiging voor een feest gekregen via Hyves, maar daar was ik anders ook wel achter gekomen. Misschien ben ik voor dat soort Hyvesgebruik wel een decennium te vroeg geboren.

Zo, nu ga ik mijn Hyvesvrienden waarschuwen dat ik mijn profiel opzeg. Fatsoenlijk afscheid nemen is gewoon een kwestie van manieren.

Links
Hyves ook zat? Via deze link kan je je profiel definitief verwijderen. (Je krijgt eerst nog een weet-je-het-zeker-schermpje).

George Bush is geniaal

Twee Britse komieken van het satirische Channel 4 programma Bremner, Bird and Fortune bespreken de situatie in Irak en komen tot een ontluisterende conclusie.

@ Arjen Bedankt voor de tip!

Pareltje op de iPod

Het leuke van de shuffle-modus van de iPod is dat je verrast wordt met onbekende pareltjes uit je eigen collectie. Ik heb al mijn cd�s geript en op de iPod gezet; natuurlijk de albums die ik veel draai en draaide, maar ook de cd�s die na een keer afspelen stof lagen te verzamelen.

Deze week trakteerde mijn iPod me op Strange Little Girl van The Stranglers. Die stond op een goedkope verzamelaar (80s Alternative) die ik ooit in impuls had gekocht, maar eigenlijk nooit de tijd voor had genomen om te beluisteren. The Stranglers kende ik eigenlijk alleen van Golden Brown en No More Heroes. Strange Little Girl is een dromerig popliedje, een beetje in de stijl van Golden Brown. Luister hier een fragment van het liedje.

Nu ben ik erg benieuwd geworden van andere muziek van The Stranglers. Via Allmusic kwam ik erachter dat die band ooit begon als punkband, maar al snel de pop- en new wave-kant op ging en eigenlijk moeilijk in een hokje te stoppen is. Aha. Ik zal eens kijken of ik een verzamelaar op de kop kan tikken.

"MTV makes me wanna smoke crack"

Beck bezong het al in 1993: MTV zuigt. Het gros van de clips die voorbijkomen, konden en kunnen mij niet boeien. Het enige, echt leuke MTV-programma was 120 minutes - maar dat is inmiddels al lang ter ziele.

Gelukkig we leven we nu in 2008 en bestaat er zoiets als YouTube. Clips die sporadisch of nooit op tv te zien waren, tover je met een paar toetsaanslagen op je computer. Ik heb mijn favorieten van weleer en een enkele recente hit opgeslagen in een playlist en zo een soort priv�-MTV-channel gecre�erd.

Veel luisterplezier - en anders: stel je eigen playlist samen. Suggesties kan je sturen naar playlist@peep-music.nl.

Clustermunitie in de ban

Goed nieuws voor de kindertjes in Afghanistan: Nederland doet clustermunitie in de ban, hoewel minister Van Middelkoop van Defensie eerder nog onder voorwaarden de munitie nog wel wilde laten inzetten.

Overigens sta ik nog steeds achter mijn, eh, rant over Van Middelkoops opmerking over onaanvaardbaar humanitair leed.

Foto: Parlement.com

Maatregel tegen spammers

Mijn blog werd vervuild door een aantal spamberichten. Ik heb daar nu een low-tech oplossing voor gemaakt - dank aan Martijn voor de suggesties - en ik verwacht niet dat de spammers hun scripts speciaal voor mijn site gaan aanpassen om de beveiliging te omzeilen.

Spam update

Ik had de naieve hoop dat ik de tijd wel kon overbruggen met af en toe een ongewenst berichtje te verwijderen, maar het werd steeds erger.

Vandaag kon ik weer 60 spamreacties uit mijn database verwijderen.

Bedank de spammervrienden maar voor het (tijdelijk) sluiten van de reactiemogelijkheid.

Spam, spam, spam, spam, spam

Spammers hebben de weg naar mijn site gevonden. Bij een paar berichten stonden reacties als:

PYfqvTAU
tURlW4
, [url=http://pqbcgjmxjsnz.com/]pqbcgjmxjsnz[/url], [link=http://xmcgnwuwvfrk.com/]xmcgnwuwvfrk[/link], http://oexufswnpwyp.com/

LJIhWgPQWWSDlvHiqx
cool post dude http://groups.google.us/group/replica-vuitton-xlx louis vuitton luggage replica wholesale rdvpy

Ik wist dat dit risico er in zat � er zit geen enkele beveiliging in de reactiemogelijkheid op deze site om te controleren of een reageerder wel een mens is en geen script om automatisch spamberichten achter te laten. Daar ga ik nu dus aan werken om op te lossen.

Ergens vind ik het wel grappig dat spammers mijn site hebben gevonden � ze hebben me in elk geval kunnen vinden :-)

Foto: Ik denk niet dat Spam rouwig is met deze gratis reclame...

"Onaanvaardbaar humanitair leed"

Minister Eimert van Middelkoop van Defensie laat zich van zijn menslievende kant zien; precies wat je mag verwachten van een vertegenwoordiger van een christelijke partij. Wat hem betreft worden clusterbommen alleen nog maar ingezet als ze geen "onaanvaardbaar humanitair leed" veroorzaken.

Van al het wapentuig dat er bestaat, is clustermunitie een van de verderfelijkste. Een clusterbom bevat vele kleine bommetjes die over een groter gebied worden verspreid. Het is speciaal ontwikkeld om met lekker veel scherven uit elkaar te knallen en is bedoeld om infanterie uit te schakelen. Ongelukkigen die een explosie van zo'n bom aan den lijve ondervinden, worden doorgaans ernstig verminkt van het slagveld gesleept.

De pineut
De munitie maakt veel slachtoffers onder onschuldige burgers, omdat veel van die bommetjes niet afgaan. Vooral kinderen die de onontplofte projectielen oprapen zijn de pineut. Ook nietsvermoedende boeren die tijdens het bewerken van hun land op een clusterbom stuitten, zijn vaak de de dupe.

Van Middelkoop belooft nu dus plechtig dat het Nederlandse leger clustermunitie niet meer zal gebruiken waar het "onaanvaardbaar humanitair leed" kan veroorzaken. Blijkbaar bestaat er in de denkwereld van de minister ook aanvaardbaar humanitair leed. Ik gis even in het wilde weg, maar ik denk dat Van Middelkoop de burgerslachtoffers die in Afghanistan vallen bij bombardementen van Nederlandse F-16's onder die noemer schaart.

Kinderlijk
Het is niet alleen het principe van collateral damage wat ik verderfelijk vind. Vooral het gemak waarmee bewindslieden over de humanitaire gevolgen heenstappen of bagatalliseren stuit mij tegen de borst. Van Middelkoops opmerking dat clustermunitie alleen nog maar zal worden ingezet als het geen "onaanvaardbaar humanitair leed" veroorzaakt, is een kinderlijke, versimpelde voorstelling van zaken.

Militairen gaan in het heetst van de strijd namelijk echt niet even onderzoeken welk stuk munitie ze zullen gebruiken. Bovendien suggereert Van Middelkoop dat er iets bestaat als humanitaire oorlogsvoering. Daar hebben alle bewindslieden een handje van. Bang om kiezers te verliezen en niet willen weten dat er bloed aan hun handen kleeft, proberen ze met neutrale woorden te verhullen wat militair geweld inhoudt en wat voor leed het tot gevolgen heeft.

Wel het lef hebben om militairen naar brandhaarden te sturen, maar te laf zijn om een smerig wapen uit het arsenaal te halen...

Foto: Een historische T-34 tank bij het Russiche oorlogsmonument in Berlijn.

Lekker gerecht voor in de zomer: pasta met tonijn

Ik had vandaag zin in een lekker licht zomers gerecht. Ik bladerde wat in mijn kookboek en kwam toevallig uit bij een recept voor spaghetti met tonijn. Het gerecht was erg kaal, maar een pasta met tonijn leek me wel wat. Ik liet mijn culinaire creativiteit op de loop en het resultaat was zo goed, dat ik het recept wil bewaren � en delen.

Voor 2 personen.

Wat heb je nodig?

Gesneden ijsbergsla

Een halve ui, in zo dun mogelijke ringen

100 gram tonijn uit blik, op olie en in kleine stukjes

250 ml visbouillon

100 ml droge, witte wijn

Eetlepel gedroogde peterselie

Handje, middelgrof gesneden, verse peterselie

Wat steeltjes gesneden verse bieslook

Paar blaadjes verse basilicum

Kappertjes

Geraspte parmezaanse kaas

Olijfolie

Boter, om in te bakken

250 � 300 gram pasta (liefst farfalle of penne)

Kook de pasta volgens de verpakking. Bak de tonijn met de gedroogde peterselie in een mengsel van 1,5 eetlepel olie en een stukje boter van circa 25 gram. Roer er de bouillon door en laat het geheel inkoken tot de saus begin te binden. Doe er dan de wijn bij, laat dit ook even inkoken.

Drapeer de ijsbergsla op de rand van twee borden. Schep de pasta op de borden. Doe er de saus op en vervolgens uiringen, peterselie en bieslook, kappertjes, kaas en blaadjes basilicum.

Tips
Haal verse parmezaanse kaas bij de kaasboer. Het is veel duurder dan parmezaanse kaas uit een bus, maar het is veel lekkerder.
250 ml visbouillon maak je door een half visbouillonblokje op te lossen in 250 ml kokend water.

NB Het originele recept bestond alleen uit de tonijnsaus + kaas.

Ipod vs LastFM

Na een paar weken van probleemloos scrobblen, weigert LastFM mijn gespeelde muziek van mijn iPod te registreren. De boosdoener blijkt een update van de LastFM-software. Terwijl die update er juist voor was om die problemen op te lossen...

Weinig geblogd de laatste week: blame it on the sunshine.

De rss-feed heb ik aangepast, hopelijk werkt 't nu beter. @Martijn: In elk geval bedankt voor de tip!

Nick Cave en zijn Bad Seeds maken indruk

Nog een beetje overdonderd zit ik het concert van Nick Cave & The Bad Seeds van gisteren na te beleven. The Bad Seeds is een hele goede band en met het imponerende stemgeluid van Nick was het een indrukwekkend optreden. Ondanks de duistere thema�s � een bizarre cocktail van liefde, moord, religie, dood en vervreemding � was het een lekker concert. Cave & cie hadden er duidelijk plezier in, en dat sloeg over. Zelfs problemen met een van de orgels konden de sfeer niet verpesten.

Goddank deden The Bad Seeds niet wat bandmanagers over het algemeen graag willen: de nieuwe plaat spelen en daarna wat hits als toegift. Uiteraard kwam wel een groot gedeelte van Dig!!! Lazarus Dig!!! aan bod, maar de hele set was een goed opgebouwde mix van het hele repertoire. Wat mij betreft waren de hoogtepunten de titelsong van het nieuwe album, Red Right Hand en Deanna.

Het leuke aan Nick Cave & The Bad Seeds is dat ze niet voor een gat te vangen zijn. Door de jaren heen hebben ze behoorlijk afwisselende platen gemaakt. De nadruk lag gisteren op stevige rock, maar er kwamen ook een aantal rustmomenten voorbij: Jesus of the Moon, the Ship Song en tijdens het toegift de prachtige ballade Into my Arms.

Voor mij was dit een van de beste optredens ik ooit heb gezien. Ik zit nog steeds na te genieten...

Foto: Nick Cave & The Bad Seeds in de HMH. Je moet me maar geloven ;-) Gemaakt met mijn telefoon, dus wat korrelig.

Naar de grot

De laatste maanden ging ik op bezoek bij mijn oude helden: Sonic Youth, Lou Reed en Mudhoney mocht ik live aanschouwen. Helaas moest ik The Breeders (want uitverkocht) laten passeren. Vanavond een nieuwe toevoeging aan het lijstje: Nick Cave.

Samen met zijn vaste band The Bad Seeds treedt de Australische domineeszoon op in de HMH. Ik ben erg benieuwd � ik heb Nick Cave nog nooit live gezien, maar als ik af mag gaan op LastFM, wordt het de moeite waard.

Morgen de recensie.

Nick Cave op LastFM.
De site van Nick Cave and the Bad Seeds
Foto: Albumhoes van de laatste Nick Cave/Bad Seeds-album Dig!!! Lazarus Dig!!!

Technorati

Technorati-volgers opgelet: vanaf nu is mijn blog bij Technorati aangemeld.

Gouwe ouwe

Met deze YouTube-hit test ik of het embedden nu wel lukt.

Close encounter of the feline kind

Dee Dee spot een mysterieuze, lichtgevende bol. Een ding is duidelijk: het voorwerp is niet van deze wereld...

http://www.youtube.com/watch?v=U_D6BguKEeA

RSS-feed online

Het stond al hoog op mijn verlanglijstje en nu is het zover: er is een RSS-feed van mijn blog. Ik heb het voor het gemak zo simpel mogelijk gehouden.

Toch werkt de feed niet helemaal naar behoren, in elk geval niet in de readers die ik heb getest (Bloglines, Firefox). In Bloglines wordt alles netjes weergegeven zoals het bedoeld is, maar Firefox negeert (om mij onduidelijke redenen) sommige omschrijvingen.

Ik probeer uit te zoeken wat ik fout doe, maar alle hulp is welkom. Als een RSS-goeroe of andere handige techneut mij kan vertellen waar mijn fout zit, zou ik daar erg blij mee zijn.

Dit is de code van mijn RSS-feed. Ik ben nog een beginner qua RSS en programmeren met php, dus vergeef mijn mogelijke beginnersfouten.

Bevorderd tot admin

Van de staff van de fotosite Flickr kreeg ik een verrassend mailtje: ik ben aangesteld als administrator van de groep Days Gone By, Photos of reminders of yesteryear waar leden foto�s kunnen plaatsen van alles wat herinnert aan het verleden. Vaak zijn dat foto�s van dingen die vergane glorie uitstralen: roestige, oude auto�s, vervallen schuurtjes en vale reclameborden uit de 50-er jaren.

Ik was geflatteerd dat ik zo�n belangrijke taak als beheerder was toebedeeld en beloofde mezelf en alle Flickr-gebruikers plechtig dat ik mijn rol als admin met verve en oprecht zou vervullen. Verderop in het mailtje stond de reden dat ik was aangewezen als groepsbeheerder: de vorige administrator had zijn lidmaatschap van de groep opgezegd en ik was degene die na hem of haar het langste lid was. Daarom was ik automatisch de opvolger.

Twee nieuwe leden
Het geflatteerde gevoel was dus misplaatst, maar toch ben ik blij met mijn admin-functie. Het is voor het eerst dat ik een groep mag beheren. Het thema van groep spreekt mij erg aan, want vergane glorie laat zich prachtig fotograferen.

Het zal je niet verwonderen dat de groep niet zo actief meer is. Die telt momenteel slechts 52 leden (al twee nieuwe sinds mijn benoeming). Mijn streven is om Days Gone By, Photos of reminders of yesteryear weer leven in te blazen. Hoe precies weet ik nog niet, maar de groep is nu mijn pleegkindje en ik zal haar met liefde koesteren.

Link naar de groep: http://www.flickr.com/groups/401890@N22/

Foto: mijn laatste bijdrage aan Days gone by, een stuk Berlijnse muur bij de Potsdamer Platz dat inmiddels is verdwenen.

Flickr slideshow online

Waarom een foto van een klassieke Mercedes? Deze foto is mijn populairste foto op de fotosite Flickr, en zojuist heb ik een slideshow van mijn foto's op Flickr toegevoegd aan mijn blog, zie http://www.peep-music.nl/blog/flickr.php .

Deze foto heb ik gemaakt met mijn telefoon (Sony Ericson W800i), helaas had ik mijn echte camera niet bij me. Ik heb niet zoveel met auto's, maar voor dit soort klassiekers gaat mijn jongenshart toch wel iets harder kloppen...

Lekker weer - tijd voor lekker eten

Het wordt deze week lekker weer. Tijd om weer op terrasjes te zitten en tijd voor lekkere, zomerse gerechten. Een van mijn favorieten is paella. Het is een heerlijk gerecht voor een lekkere warme avond met wat vrienden. Het is niet moeilijk om te maken, maar vergt wel redelijk wat tijd, vooral omdat je het goed in de gaten moet houden.

In een kookboek heb ik een goed recept, maar eigenwijs als ik ben, heb ik daar een aantal dingen aan aangepast. Hieronder het recept van paella zoals ik het maak.

Ingredi�nten

3 eetlepels goede kwaliteit olijfolie

2 kipfilets in blokjes gesneden

175 gram chorizo in grove stukken gesneden

2 uitgeperste knoflooktenen (meer mag als je daar van houdt)

1 grote ui, gesnipperd

1 grote rode paprika, in kleine blokjes gesneden

500 gram paellarijst

175 ml droge witte wijn (de rest van de wijn schenken bij het gerecht)

2 eetlepels pittige paprikapoeder

2 theelepels zoete/milde paprikapoeder

1,2 liter kippenbouillon (van bouillonblokjes)

Wat saffraan, geweekt in 3 eetlepels heet water

6 rijpe tomaten (geen vleestomaten, liefst pomodoro of trostomaten) in partjes

500 gram rauwe, ongepelde garnalen

125 gram erwten uit de diepvries

4 eetlepels gehakte, verse peterselie

2 � 3 laurierblaadjes

zout en versgemalen peper

Voor zes personen

Bereiding
Verhit de olie in een grote wok. Voeg de blokjes kipfilet en de chorizo toe. Bak het vlees regelmatig kerend bruin. Roer de ui, knoflook en paprika erbij en laat dit ongeveer 5 minuten koken tot deze zacht zijn.

Roer de rijst erbij. Zorg dat alle korrels glanzen en met het mengsel bedekt zijn. Voeg de wijn toe en laat het geheel sudderen tot de wijn bijna helemaal verdampt is. Roer het paprikapoeder, de kippenbouillon, de saffraan (met het weekwater) en de laurierblaadjes erbij. Breng alles aan de kook en laat het 10 minuten zachtjes doorkoken.

Voeg de garnalen en de tomaten toe. Kook dit alles 5 minuten en doe dan de erwtjes erbij. Laat het nog eens 5 minuten koken. Als het goed is, is nu bijna al het vocht opgenomen in de rijst. Zo niet, laat dan nog even opstaan.

Strooi de de peterselie over de paella en dien het meteen op. Serveer met citroen- of limoenpartjes.

Je kan dit ook maken met mosselen. Neem dan wat minder garnalen (de helft) en een pond verse mosselen. Maak die goed schoon en zorg dat je geen slechte mosselen gebruikt. Ongekookte mosselen moeten dichtgaan als je erop tikt. Mosselen die dicht blijven als ze zijn gekookt, zijn ook niet goed. Voeg de mosselen toe met de erwten.

Met dank aan Maxine Clarks �Blijf je eten?� dat aan basis van dit recept stond.

The launch

Het is zo ver: mijn blog � hoewel in een soort van (eeuwige?) beta-versie � is klaar voor openbaring aan de boze buitenwereld. Nu heb ik nog weinig meer te melden dan dat het boeltje up and running is, maar verwacht binnenkort blogberichten over van alles en nog wat.

Trots
Al zeg ik het zelf, ik ben best wel trots. Deze hele site heb ik (ok, met wat hulp van buitenaf) zelf helemaal geprogrammeerd en vormgegeven.

Feeds
Om dit blog wat actuele informatie mee te geven, heb ik drie feeds toegevoegd: mijn favorieten via del.icio.us en mijn muziek via Last.fm. Het meest prominent de nieuws-feed van eKudos: de eKudos-community bepaalt dus wat op mijn site het belangrijkste nieuws is (wat overigens niet wil zeggen dat ik het eens ben met de inhoud).

Klaar?
Dit blog is nog niet af. Ik heb nog een aantal dingen op mijn verlanglijstje staan, onder meer een fotopagina en een pagina met nog meer Last.fm info. Coming soon...